تبلیغات
خاطرات من و عزیزی - بعد از 3 ماه ورود به مونترال

































خاطرات من و عزیزی

هیچ وقت برای تازه شدن دیر نیست

نمیدونم چقدر زمان برای ما زود گذشت یعنی باورم نمیشه که ما الان وارد 4 ماه ورود به مونترال و کانادا شدیم برای من خیلی زود گذشت و از این بابت هم خدا رو شکر میکنم .
چون علت زود گذشتن لطف خدا و داشتن شغل و سرگرم بودن به امورات زندگی هست که زمان رو یه جورایی سریعتر حس میکنیم .
بذارین از یه تجربه بیمارستان اینجا بگم .
اول اینکه کارت های درمانی ما یا همون به قول اینجایی ها (( ملدی کارت )) ما که 3 ماه پیش اقدام کردیم با یه تاخیر حدودا 10 روزه به دست ما رسید ولی یه برگه ایی به شما روزی که میرین اداره بهداشت مونترال بهتون میدن که تو اون نوشته شده که تاریخ آغاز پوشش درمانی شما حتی بدون داشتن کارت از چه تاریخی شروع میشه .
ما هم که نیاز به تست ساده داشتیم به بیمارستان منطقه کوت دو نژ توی مونترال البته با در دست داشتن فقط برگه های اداره بهداشت رفتیم تا کارمون انجام بشه حالا دو تا موضوع از بیمارستان های اینجا :
1- بیمارستانی که حداقل ما رفتیم اینجا ( بقیه رو نمیدونم ) بسیار بزرگ و شیک بود یه چیزی تو مایه بیمارستان آتیه تهرن ولی بسیار شلوغ وبود  اکثر مریض ها  نفرات هم بالای 60 سال ولی شلوغی بی بند وبار نبود و انگار همه چیز تحت کنترل بود و همه کارها با شماره گرفتن و تو نوبت نشستن انجام میشد و خبری از هیاهو و سرو صدای خیلی زیاد مردم نبود .
2- حتما" باید صبح زود برای شروع درمانتون مراجعه کنید مثلا" ما به نظر خودمون صبح زود ساعت 6:20 رفتیم بیمارستان ولی نفر 32 بودیم !!! ولی اینو بگم که ساعت 8 صبح اگه کسی میومد نفر 145 بود و لی تو همون یک ساعت 65 نفر هم کارشون انجام شده بود.

موفق باشین و خوشحال میشم فقط وبلاگ من رو نخونین و برای من کامنت هم بذارین تا با خواننده های خودم آشنا بشم


نوشته شده در جمعه 29 شهریور 1392 ساعت 03:02 بعد از ظهر توسط نظرات |


كد قالب جدید قالب های پیچك


free counters